با مشک خطت، یاد ز عنبر نکند کس

آذر بیگدلی – غزل شماره 108

با مشک خطت، یاد ز عنبر نکند کس

با شهد لبت، میل به شکر نکند کس

فریاد، که چندان ز وفای تو بمردم

گفتم که کنون جور تو باور نکند کس

از گریه کنم گل همه شب خاک درت را

تا روز ز بیداد تو بر سر نکند کس

یکبار گذر کن به سر خاک شهیدان

تا دعوی خون در صف محشر نکند کس

آذر! ز وفا گشته سگش با تو برابر

شه را به گدا گر چه برابر نکند کس