آذر بیگدلی – غزل شماره 130
شبی کت، غیر هم بزم است، اگر بیرون در باشم
از آن بهتر که پیشت باشم و با چشم تر باشم
به پیغامی، مرا هر شب نشانی بر سر راهی
که از راه دگر هر جا روی من بیخبر باشم
به شهر آوازه ی لطف تو، با هر ناکس افتاده
ز هر کس این سخن تا نشنوم، ای کاش کر باشم
رقیب از من جدا سازد تو را آخر به هم چشمی
که من هم چشم بر راه تو هر شب تا سحر باشم