ماییم و تویی و خانه خالی برخیز

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 962

ماییم و تویی و خانه خالی برخیز

هنگام ستیزه نیست ای جان مستیز

چون آب و شراب با حریفان آمیز

چندان که رسم به جای کج دار و مریز

نوشته‌های مرتبط

از بس که برآورد غمت آه از من

ادامه نوشته »

چندین به تو بر مهر و وفا بسته‌ی من

ادامه نوشته »

ای بر سر ره نشسته ره میطلبی

ادامه نوشته »

لطف تو جهانی و قرانی افراشت

ادامه نوشته »

عشق از بنه بی‌بنست و بحریست عظیم

ادامه نوشته »

عشقی آمد که عشقها سودا شد

ادامه نوشته »