ای بر سر ره نشسته ره میطلبی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1714

ای بر سر ره نشسته ره میطلبی

در خرمن مه فتاده مه میطلبی

در چاه زنخدان چنین یوسف حسن

خود دلو تویی یوسف و چه میطلبی

نوشته‌های مرتبط

تو جانی و هر زنده غم جان بکشد

ادامه نوشته »

دانم که برای ما نخفتی همه دوش

ادامه نوشته »

با دل گفتم اگر بود جای سخن

ادامه نوشته »

تا عرش ز سودای رخش ولوله‌هاست

ادامه نوشته »

ای ناله ی عشق تو رباب دل من

ادامه نوشته »

من عاشق عشق و عشق هم عاشق من

ادامه نوشته »