دل در پی دلدار بسی تاخت نشد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 697

دل در پی دلدار بسی تاخت نشد

هر خشک و تری که داشت درباخت نشد

بیچاره به کنج سینه بنشست به مکر

هر حیله و فن که داشت پرداخت نشد

نوشته‌های مرتبط

گفتی چونی بیا که چون روزم خوش

ادامه نوشته »

شوری دارم که برنتابد گردون

ادامه نوشته »

ای داده مرا چو عشق خود بیداری

ادامه نوشته »

قومی غمگین و خود مدان غم ز کجاست

ادامه نوشته »

آن سایه ی تو جایگه و خانه ی ما است

ادامه نوشته »

این من نه منم آنکه منم گویی کیست

ادامه نوشته »