دلدار ابد گرد دلم می گردد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 696

دلدار ابد گرد دلم می گردد

گرد دل و جان خجلم می گردد

زین گل چو درخت سر برآرم خندان

کآب حیوان گرد گلم می گردد

نوشته‌های مرتبط

غم خود که بود که یاد آریم او را

ادامه نوشته »

در باغ آیید و سبز پوشان نگرید

ادامه نوشته »

یکبار بمردم و مرا کس نگریست

ادامه نوشته »

در هر دو جهان دلبر و یارم تو بسی

ادامه نوشته »

بی آتش عشق تو تو نخوردم آبی

ادامه نوشته »

ای خاک درت ز آب کوثر خوشتر

ادامه نوشته »