مولانا – کلیات شمس تبریزی
رباعی شماره 59
غم خود که بود که یاد آریم او را
در دل چه که بر خاک نگاریم او را
غم باد امید لیک بس بی مغز است
گر سر ننهد مغز برآریم او را
مولانا – کلیات شمس تبریزی
رباعی شماره 59
غم خود که بود که یاد آریم او را
در دل چه که بر خاک نگاریم او را
غم باد امید لیک بس بی مغز است
گر سر ننهد مغز برآریم او را