ای ذره ز خورشید توانی بگریز

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 937

ای ذره ز خورشید توانی بگریز

چون نتوانی گریخت با وی مستیز

تو همچو سبویی و قضا همچون سنگ

با سنگ مپیچ و آب خود را بمریز

نوشته‌های مرتبط

پیوسته سرت سبز و لبت خندان باد

ادامه نوشته »

جانی که در او از تو خیالی باشد

ادامه نوشته »

از آتش عشق دوست تفها بزنید

ادامه نوشته »

قومی به خرابات تو اندر بندند

ادامه نوشته »

جان باز که وصل او به دستان ندهند

ادامه نوشته »

عشق است صبوح و من بدو بیدارم

ادامه نوشته »