یکبار بمردم و مرا کس نگریست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 456

یکبار بمردم و مرا کس نگریست

گر بار دگر زنده شوم دانم زیست

ای کرده تو قصد من تو را با من چیست

نی صحبت ابلهان همه دیک تهیست

نوشته‌های مرتبط

تیری ز کمانچه ی ربابی بجهید

ادامه نوشته »

در راه طلب رسیده‌ای می باید

ادامه نوشته »

ای بانک رباب از تو تابی دارم

ادامه نوشته »

از خاک کف پات سران حیرانند

ادامه نوشته »

یاران که در این بساط کردند نزول

ادامه نوشته »

ای دل ز جهانیان چرا داری بیم

ادامه نوشته »