سرسبزی باغ و گلشن و شمشادی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1894

سرسبزی باغ و گلشن و شمشادی

رقاص کن دلی و اصل شادی

ای آنکه هزار مرده را جان دادی

شاگرد تو می‌شوم که بس استادی

نوشته‌های مرتبط

دل در پی دلدار بسی تاخت نشد

ادامه نوشته »

مصنوع حقیم و صید صانع باشیم

ادامه نوشته »

همدست همه دست زنانم کردی

ادامه نوشته »

آن دل که به شاهد نهان درنگرد

ادامه نوشته »

وقت است که بحر و بر فرو آسایند

ادامه نوشته »

در راه طلب رسیده‌ای می باید

ادامه نوشته »