آن دل که به شاهد نهان درنگرد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 468

آن دل که به شاهد نهان درنگرد

کی جانب ملکت جهان درنگرد

بیزار شود ز چشم در روز اجل

کان روی رها کند به جان درنگرد

نوشته‌های مرتبط

گفتی چونی بیا که چون روزم خوش

ادامه نوشته »

چشمت صنما هزار دلدار کشد

ادامه نوشته »

این چرخ و فلک ها که حد بینش ماست

ادامه نوشته »

گر جمله ی آفاق همه غم بگرفت

ادامه نوشته »

شمع ازلست عالم افروزی من

ادامه نوشته »

با ما ز ازل رفته قراری دگر است

ادامه نوشته »