ای حسرت خوبان جهان روی خوشت

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 186

ای حسرت خوبان جهان روی خوشت

وی قبله ی زاهدان دو ابروی خوشت

از جمله صفات خویش عریان گشتم

تا غوطه خورم برهنه در جوی خوشت

نوشته‌های مرتبط

جان چو سمندرم نگاری دارد

ادامه نوشته »

زان دم که شنیده‌ام نوای غم تو

ادامه نوشته »

گر تیغ اجل مرا کند بی‌سر و جان

ادامه نوشته »

چون ساز کند عدم حیات افزایی

ادامه نوشته »

بر هر جایی که سرنهم مسجود اوست

ادامه نوشته »

ماییم در این زمان زمین پیمایی

ادامه نوشته »