چون ساز کند عدم حیات افزایی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1837

چون ساز کند عدم حیات افزایی

گیری ز عدم لقمه و خوش می‌خایی

در میرسدت طبق طبق حلواها

آنجا نه دکان پدید و نی حلوایی

نوشته‌های مرتبط

ای مرغ عجب که صید تو شیرانند

ادامه نوشته »

چونست به درد دیگران درمانی

ادامه نوشته »

دیروز فسون سرد برخواند کسی

ادامه نوشته »

تا با تو بوم نخسبم از یاری ها

ادامه نوشته »

الخمر و من الزق ینادیک تعال

ادامه نوشته »

گر می‌کشدم غم تو هر دم تو مکش

ادامه نوشته »