جان چو سمندرم نگاری دارد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 621

جان چو سمندرم نگاری دارد

در آتش او چه خوش قراری دارد

زان باده ی لبهاش بگردان ساقی

کز وی سر من عجب خماری دارد

نوشته‌های مرتبط

ای پرده‌ی پندار پسندیده‌ی تو

ادامه نوشته »

شب گردم گرد شهر چون باد و چو آب

ادامه نوشته »

صورت همه مقبول هیولا میدان

ادامه نوشته »

ما خواجه‌ی ره نه‌ایم ما قلاشیم

ادامه نوشته »

از آتش عشق سردها گرم شود

ادامه نوشته »

مستم ز می عشق خراب افتاده

ادامه نوشته »