جان را جستم به بحر مرجان آمد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 622

جان را جستم به بحر مرجان آمد

در زیر کفی قلزم پنهان آمد

اندر دل تاریک به راه باریک

رفتم رفتم یکی بیابان آمد

نوشته‌های مرتبط

گردان به هوای یار چون گردونیم

ادامه نوشته »

گفتی مگری چو ابر در فرقت باغ

ادامه نوشته »

هر پاره ی خاک را چو ماهی کردی

ادامه نوشته »

هین وقت صبوحست می ناب بیار

ادامه نوشته »

گر چرخ زنم گرد تو خورشید زنم

ادامه نوشته »

آنها که دل از الست مست آوردند

ادامه نوشته »