ای دوست ز من طمع مکن غمخواری

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1739

ای دوست ز من طمع مکن غمخواری

جز مستی و جز شنگی و جز خماری

ما را چو خدا برای این آوردست

خصم خردیم و دشمن هشیاری

نوشته‌های مرتبط

یاری خواهی ز یار با یار بساز

ادامه نوشته »

آن کو طمع وفا برد بر شکران

ادامه نوشته »

گفتم که چونی مها خوشی محزونی

ادامه نوشته »

بی‌یار نماند هرکه با یار بساخت

ادامه نوشته »

بی‌طاعت دین بهشت رحمان مطلب

ادامه نوشته »

آن روح که بسته بود در نقش صفات

ادامه نوشته »