از دوستی دوست نگنجم در پوست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 155

از دوستی دوست نگنجم در پوست

در پوست نگنجم که شهم سخت نکوست

هرگز نزید به کام عاشق معشوق

معشوق که بر مراد عاشق زید اوست

نوشته‌های مرتبط

گر هیچ نشانه نیست اندر وادی

ادامه نوشته »

یار آمده یار آمده ره بگشاییم

ادامه نوشته »

تو جانی و هر زنده غم جان بکشد

ادامه نوشته »

امشب هر دل که همچو مه در طلب است

ادامه نوشته »

صوفی نشوی به فوطه و پشمینه

ادامه نوشته »

من تجربه کردم صنم خوش‌خو را

ادامه نوشته »