صوفی نشوی به فوطه و پشمینه

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1634

صوفی نشوی به فوطه و پشمینه

نه پیر شوی ز صحبت دیرینه

صوفی باید که صاف دارد سینه

انصاف بده صوفی و آنگه کینه

نوشته‌های مرتبط

زان دم که شنیده‌ام نوای غم تو

ادامه نوشته »

گفتم که مگر غمش بود درمانم

ادامه نوشته »

مینال که آن ناله شنو همسایه است

ادامه نوشته »

بر بنده بخند تا ثوابت باشد

ادامه نوشته »

اجری ده ارواحی و سلطان ابد

ادامه نوشته »

ای پرده‌ی پندار پسندیده‌ی تو

ادامه نوشته »