بر بنده بخند تا ثوابت باشد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 578

بر بنده بخند تا ثوابت باشد

وز بنده شکر خنده جوابت باشد

میگریم زار تا شرابت باشد

میسوزم دل که تا کبابت باشد

نوشته‌های مرتبط

ای بر نمک تو خلق نانی بزده

ادامه نوشته »

ای ساقی جان که سرو سیم اندامی

ادامه نوشته »

آن دم که ز افلاک گهر ریز کند

ادامه نوشته »

این جمله شراب های بی‌جام کراست

ادامه نوشته »

همچون سر زلف تو پریشان توایم

ادامه نوشته »

ای موسی ما به طور سینا رفتی

ادامه نوشته »