اجری ده ارواحی و سلطان ابد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 510

اجری ده ارواحی و سلطان ابد

گرچه به لقب بهاء دینی و ولد

بگذار که ساغر وفا در شکند

چون شیشه شکست پای مستان بخلد

نوشته‌های مرتبط

ای لاله بیا و از رخم رنگ آموز

ادامه نوشته »

ای آنکه به جان این جهانی زنده

ادامه نوشته »

جانم ز طرب چون شکر انباشته ای

ادامه نوشته »

یا رب تو مرا به نفس طناز مده

ادامه نوشته »

زان می خوردم که روح پیمانه ی اوست

ادامه نوشته »

یا رب تو یکی یار جفاکارش ده

ادامه نوشته »