معشوق من از همه نهانست بدان

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1511

معشوق من از همه نهانست بدان

بیرون ز کمان هر گمانست بدان

در سینه‌ی من چو مه عیانست بدان

آمیخته با تنم چو جانست بدان

نوشته‌های مرتبط

ای یار که نیست همچو تو یار مخسب

ادامه نوشته »

گفتی گشتم ملول و سودام گرفت

ادامه نوشته »

گر بگریزی چو آهوان بگریزی

ادامه نوشته »

گر ماه شوی بر آسمان کم نگرم

ادامه نوشته »

ما خاک تو را به آب زمزم ندهیم

ادامه نوشته »

آن تازه تنی که در بلای تو بود

ادامه نوشته »