گر ماه شوی بر آسمان کم نگرم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1289

گر ماه شوی بر آسمان کم نگرم

ور بخت شوی رخت به سویت نبرم

زین بیش اگر بر سر کویت گذرم

فرمای که چون مار بکوبند سرم

نوشته‌های مرتبط

ای خرمنت از سنبله ی آب حیات

ادامه نوشته »

گه در دل ما نشین چو اسرار و مرو

ادامه نوشته »

رفتی و ز رفتن تو من خون گریم

ادامه نوشته »

چون نیشکر است این نیت ای نایی

ادامه نوشته »

من بیدلم ای نگار و تو دلداری

ادامه نوشته »

ان کان علی العباد ما اهواه

ادامه نوشته »