گفتی گشتم ملول و سودام گرفت

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 395

گفتی گشتم ملول و سودام گرفت

تا شد دل از این کار و از این جام گرفت

ترسم بروی جامه دران بازآیی

کان گرگ درنده باز تنهام گرفت

نوشته‌های مرتبط

هر روز بگاه خیمه بر جوی زنی

ادامه نوشته »

مجموع جهان عاشق یک پاره‌ی من

ادامه نوشته »

لب بستم و صد نکته خموشت گفتم

ادامه نوشته »

این شکل سفالین تنم جام دلست

ادامه نوشته »

در مدرسه ی عشق اگر قال بود

ادامه نوشته »

گر جمله ی آفاق همه غم بگرفت

ادامه نوشته »