ای خوی تو در جهان می و شیر ای جان

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1402

ای خوی تو در جهان می و شیر ای جان

از دلشده‌گان کناره کم گیر ای جان

گر دست شکسته شد کمان گیر ای جان

اینک به شکنجه زیر زنجیر ای جان

نوشته‌های مرتبط

صوفی نشوی به فوطه و پشمینه

ادامه نوشته »

زان آب که چرخ از آن به سر میگردد

ادامه نوشته »

مستم ز می عشق خراب افتاده

ادامه نوشته »

صد بار بگفتمت چه هشیار و چه مست

ادامه نوشته »

اسرار شنو ز طوطی ربانی

ادامه نوشته »

آن خوش سخنان که ما بگفتیم به هم

ادامه نوشته »