ای خورده مرا جگر برای دگران

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1401

ای خورده مرا جگر برای دگران

دانم که همین کنی به جای دگران

من خاک رهی بدم تو بادم دادی

من رستم از این واقعه وای دگران

نوشته‌های مرتبط

ای آنکه به جز شادی و جز نور نه ای

ادامه نوشته »

دل از می عشق مست می پنداری

ادامه نوشته »

امشب که مه عشق تمامست تمام

ادامه نوشته »

چون شاهد پوشیده خرامان گردد

ادامه نوشته »

خواهی که ببینی تو به بیداری راز

ادامه نوشته »

چشمت صنما هزار دلدار کشد

ادامه نوشته »