چون شاهد پوشیده خرامان گردد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 642

چون شاهد پوشیده خرامان گردد

بس رخت به خیل کاو گروگان گردد

هر پوشیده ز جامه عریان گردد

گر سنگ بود چو کان زرافشان گردد

نوشته‌های مرتبط

تو کان جهانی و جهان نیم جو است

ادامه نوشته »

در کوی خرابات تکبر نخرند

ادامه نوشته »

ای نسخه ی نامه ی الهی که تویی

ادامه نوشته »

فردا که به محشر اندر آید زن و مرد

ادامه نوشته »

ای اطلس دعوی تو را معنی برد

ادامه نوشته »

بر آتش چون دیک تو خود را میجو

ادامه نوشته »