زان آب که چرخ از آن به سر میگردد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 723

زان آب که چرخ از آن به سر میگردد

استاره ی جانم چو قمر میگردد

بحریست محیط و در وی این خلق مقیم

تا کیست کز این بحر گهر میگردد

نوشته‌های مرتبط

گویند مرا که این همه درد چراست

ادامه نوشته »

ای آنکه مرا بسته ی صد دام کنی

ادامه نوشته »

گویند بیا به باغ کانجا لاغ است

ادامه نوشته »

ما عاشق عشقیم که عشق است نجات

ادامه نوشته »

ای زخم تو خوشتر از دوای دگران

ادامه نوشته »

ای دل تو اگر هزار دلبر داری

ادامه نوشته »