تا ظن نبری که من کمت می‌بینم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1201

تا ظن نبری که من کمت می‌بینم

بی‌زحمت دیده هر دمت می‌بینم

در وهم نیاید و صفت نتوان کرد

آن شادیها که از غمت می‌بینم

نوشته‌های مرتبط

در مرگ حیات اهل داد و دین است

ادامه نوشته »

گر یک ورق از کتاب ما برخوانی

ادامه نوشته »

هم خوان توایم و نیز مهمان توایم

ادامه نوشته »

از حادثه‌ی جهان زاینده مترس

ادامه نوشته »

در خاموشی چرا شوی کند و ملول

ادامه نوشته »

ما خواجه‌ی ره نه‌ایم ما قلاشیم

ادامه نوشته »