جان کو به تن آباد بود هیچ بود

مهستی گنجوی – رباعی شماره 95

جان کو به تن آباد بود هیچ بود

دل گر به جهان شاد بود هیچ بود

بادیست نفس کاساس عمر تو بود

بنیاد که بر باد بود هیچ بود

نوشته‌های مرتبط

ای تنگ شکر چون دهن تنگت نی

ادامه نوشته »

چون دید که از عشق شدم بی خور و خواب

ادامه نوشته »

ز ابروی تو چشمها چو پروین دارم

ادامه نوشته »

با درد تو نیست روی درمان دیدن

ادامه نوشته »

با هر که دلم ز عشق تو راز کند

ادامه نوشته »

بر یاد تو بی تو این جهان گذران

ادامه نوشته »