مهستی گنجوی – رباعی شماره 257
ای تنگ شکر چون دهن تنگت نی
رخساره ی گل چون رخ گلرنگت نی
از تیر مژه این دل صد پاره ی من
میدوز و ز پاره دوختن ننگت نی
ای تنگ شکر چون دهن تنگت نی
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط