جانا غم دل ز بینوایی خیزد

مهستی گنجوی – رباعی شماره 96

جانا غم دل ز بینوایی خیزد

وین دود ز آتش جدایی خیزد

بگری مگرت روشنئی پیش آید

کز گریه ی شمع، روشنایی خیزد

نوشته‌های مرتبط

ای در طلب تو عمر من فرسوده

ادامه نوشته »

با خصم منت همیشه دمسازی‌هاست

ادامه نوشته »

هر ناله که بر سر شتر می‌کردم

ادامه نوشته »

لایق نبوَد طبع خردمندان را

ادامه نوشته »

ای تنگ شکر چون دهن تنگت نی

ادامه نوشته »

اشتربانا چو عزم کردی به سفر

ادامه نوشته »