هر ناله که بر سر شتر می‌کردم

مهستی گنجوی – رباعی شماره 204

هر ناله که بر سر شتر می‌کردم

در پای شتر نثار دُر می‌کردم

هر چاه که کاروان تهی کرد ز آب

من باز به آب دیده پر می‌کردم

نوشته‌های مرتبط

شب‌ها که به ناز با تو خفتم همه رفت

ادامه نوشته »

هر گه که دلم فرصت آن دم جوید

ادامه نوشته »

دوش از غم هجرت ای بت عهدشکن

ادامه نوشته »

چشمم چو بر آن عارض گلگون افتاد

ادامه نوشته »

گفتی که مرا بی تو بسی غمخواره است

ادامه نوشته »

دیدم چو مه و مهر میان کویش

ادامه نوشته »