مهستی گنجوی – رباعی شماره 64
(1)
گفتی که مرا بی تو بسی غمخواره است
بی رشوت و پاره از توام صد چاره است
گر رشوه طلب کنی، مرا .ون رشوه است
ور پاره طلب کنی، مرا .س پاره است
واژگان دشوار: 1– نقاطی که با نقطه چین نشان داده ایم، دور از ادب بود. به ناچار ننوشتیم !