دی خوش پسری بدیدم اندر زوزن

مهستی گنجوی – رباعی شماره 222

دی خوش پسری بدیدم اندر زوزن

گر لاف زنی ز خوبرویان زو زن

او بر دل من رحم نکرد یک سوزن(1)

خود دود دل منش ستاند زو زن

واژگان دشوار : 1-این مصراع در برخی منابع بدین صورت نیز آمده است :

او بر دل من رحم نکرد و زن کرد

نوشته‌های مرتبط

شب‌ها که به ناز با تو خفتم همه رفت

ادامه نوشته »

چشمم چو به چشم خویش چشم تو بدید

ادامه نوشته »

ترکم سوی آماجگه آمد سرمست

ادامه نوشته »

دلدار قلندر است و ما بازاری

ادامه نوشته »

گفتی که مرا بی تو بسی غمخواره است

ادامه نوشته »

نجار که در پسته ی او خنده بود

ادامه نوشته »