مهستی گنجوی – رباعی شماره 223
رخسار تو مشک است سر زلف تو خون
ای جان و جهان ولیک کی دانی چون
رخ مشک، ولی ناشده در نافه هنوز
خون زلف، ولی آمده از نافه برون
رخسار تو مشک است سر زلف تو خون
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط