قیمت گل برود چون تو به گلزار آیی

معنی بیت‌های شعر

قیمت گل برود چون تو به گلزار آیی / و آب شیرین چو تو در خنده و گفتار آیی

ارزش گل کاهش می‌یابد هنگامی که تو به گلزار بیایی؛ و آب شیرین بی‌ارزش می‌شود وقتی تو با خنده و سخن گفتنت ظاهر شوی.

این همه جلوه طاووس و خرامیدن او / بار دیگر نکند گر تو به رفتار آیی

طاووس این همه جلوه‌گری و خرامیدن را دیگر انجام نمی‌دهد، اگر تو به راه رفتن و خرامیدن بیایی.

چند بار آخرت ای دل به نصیحت گفتم / دیده بردوز نباید که گرفتار آیی

ای دل، چند بار آخر به نصیحت به تو گفتم: چشم بپوش، مبادا گرفتار شوی.

مه چنین خوب نباشد تو مگر خورشیدی / دل چنین سخت نباشد تو مگر خارایی

ماه این‌قدر زیبا نیست، مگر تو خورشیدی؟ دل این‌قدر سخت نیست، مگر تو سنگ خارایی؟

گر تو صد بار بیایی به سر کشته عشق / چشم باشد مترصد که دگربار آیی

اگر صد بار بر بالین عاشق کشته‌شده بیایی، باز چشم منتظر است که بار دیگر بیایی.

سپر از تیغ تو در روی کشیدن نهی است / من خصومت نکنم گر تو به پیکار آیی

در برابر شمشیر تو سپر بر چهره کشیدن نارواست؛ من دشمنی نمی‌کنم اگر تو به جنگ و نزاع بیایی.

کس نماند که به دیدار تو واله نشود / چون تو لعبت ز پس پرده پدیدار آیی

هیچ‌کس نمی‌ماند که با دیدن تو حیرت‌زده و شیفته نشود، آنگاه که تو چون بت و معشوقی زیبا از پس پرده پدیدار شوی.

دیگر ای باد حدیث گل و سنبل نکنی / گر بر آن سنبل زلف و گل رخسار آیی

ای باد، دیگر از گل و سنبل سخن نگو، اگر بر آن زلف سنبل‌مانند و چهره گل‌گون او بگذری.

دوست دارم که کست دوست ندارد جز من / حیف باشد که تو در خاطر اغیار آیی

دوست دارم که هیچ‌کس جز من تو را دوست نداشته باشد؛ حیف است که تو به یاد بیگانگان و رقیبان بیایی.

سعدیا دختر انفاس تو بس دل ببرد / به چنین صورت و معنی که تو می‌آرایی

ای سعدی، دختر دم‌های تو، یعنی سخن و شعرت، بسیار دل‌ها را ربود؛ با چنین صورت و معنایی که تو می‌آرایی.