روی بپوش ای قمر خانگی

معنی بیت‌های شعر

روی بپوش ای قمر خانگی / تا نکشد عقل به دیوانگی

ای ماهِ خانگی من، چهره‌ات را بپوشان تا عقل و هوش من از شدت عشق و زیبایی‌ات دیوانه نشود.

بلعجبی‌های خیالت ببست / چشم خردمندی و فرزانگی

شگفتی‌ها و خیال‌انگیزی‌های چهره و اندیشه‌ات، چشم عقل و خردمندی مرا بسته و مرا از اندیشیدن بازداشته است.

با تو بباشم به کدام آبروی / یا بگریزم به چه مردانگی

اگر با تو بمانم، با چه آبرو و حیثیتی بمانم؟ و اگر از تو بگریزم، با چه جرئت و توانایی‌ای می‌توانم دور شوم؟

با تو برآمیختنم آرزوست / وز همه کس وحشت و بیگانگی

آرزو دارم با تو درآمیزم و همدم تو باشم؛ زیرا از همه مردم گریزانم و با آنان احساس بیگانگی می‌کنم.

پرده برانداز شبی شمع‌وار / تا همه سوزیم به پروانگی

شبی مانند شمع، پرده از چهره بردار تا من و همه عاشقانت همچون پروانه در عشق تو بسوزیم.

یا ببرد خانه سعدی خیال / یا ببرد دوست به همخانگی

یا خیال و اندیشه‌ی تو سعدی را از خود بی‌خود کند و به خانه‌ی خیال ببرد، یا آن دوست و معشوق او را به هم‌خانگی و هم‌نشینی خویش بپذیرد.