سخن عشق تو بی آن که برآید به زبانم

معنی بیت‌های شعر

سخن عشق تو بی آن که برآید به زبانم / رنگ رخساره خبر می‌دهد از حال نهانم

پیش از آنکه عشق تو را به زبان بیاورم، رنگ چهره‌ام از راز درون و حال پنهانم خبر می‌دهد.

گاه گویم که بنالم ز پریشانی حالم / بازگویم که عیان است چه حاجت به بیانم

گاهی می‌خواهم از پریشانی و بی‌قراری خود شکایت کنم، اما با خود می‌گویم حال من آشکار است و نیازی به توضیح دادن ندارد.

هیچم از دنیی و عقبی نبرد گوشه خاطر / که به دیدار تو شغل است و فراغ از دو جهانم

هیچ اندیشه‌ای از دنیا و آخرت ذهن مرا به خود مشغول نمی‌کند؛ زیرا تمام کار و دلخوشی من دیدار توست و از هر دو جهان بی‌نیازم.

گر چنان است که روی من مسکین گدا را / به در غیر ببینی ز در خویش برانم

اگر روزی مرا، که فقیر و نیازمندم، در خانهٔ دیگری ببینی، مرا از در خانهٔ خود بران؛ زیرا من تنها به تو امید بسته‌ام.

من در اندیشه آنم که روان بر تو فشانم / نه در اندیشه که خود را ز کمندت برهانم

من در این فکر هستم که جانم را فدای تو کنم، نه اینکه خود را از دام عشق و گرفتاری تو رها سازم.

گر تو شیرین زمانی نظری نیز به من کن / که به دیوانگی از عشق تو فرهاد زمانم

ای شیرین، لحظه‌ای نیز به من توجه کن؛ زیرا من از شدت عشق تو مانند فرهاد، دیوانه و بی‌قرارم.

نه مرا طاقت غربت نه تو را خاطر قربت / دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندانم

نه من توان دوری و بیگانگی از تو را دارم و نه تو میلی به نزدیک شدن به من؛ پس به ناچار شکیبایی پیشه کرده‌ام، چون راه دیگری نمی‌شناسم.

من همان روز بگفتم که طریق تو گرفتم / که به جانان نرسم تا نرسد کار به جانم

از همان روزی که راه عشق تو را برگزیدم، می‌دانستم تا جانم به لب نرسد و رنج عشق به نهایت نرسد، به محبوبم دست نخواهم یافت.

دُرم از دیده چکان است به یاد لب لعلت / نگهی باز به من کن که بسی در بچکانم

در یاد لب سرخ و گران‌بهای تو، اشک مانند مروارید از چشمانم فرو می‌چکد؛ بار دیگر نگاهی به من کن تا اشک‌های بسیار دیگری بریزم.

سخن از نیمه بریدم که نگه کردم و دیدم / که به پایان رسدم عمر و به پایان نرسانم

سخنم را نیمه‌کاره رها کردم؛ زیرا نگاهی به زندگی خود انداختم و دیدم عمرم به پایان خواهد رسید، اما سخن عشق تو را هرگز به پایان نخواهم رساند.