روی تو به فال دارم ای حور نژاد

سعدی-رباعی شماره 38
روی تو به فال دارم ای حور نژاد
زیرا که بدو بوسه همی نتوان داد
فرخنده کسی که فال گیرد ز رخت
تا لاجرم از محنت و غم باشد شاد
معنی بیتهای شعر
روی تو به فال دارم ای حور نژاد / زیرا که بدو بوسه همی نتوان داد
ای زیباروی حورینژاد، چهرهات را برای فال نیک میگیرم؛ زیرا نمیتوان به آن بوسه زد.
فرخنده کسی که فال گیرد ز رخت / تا لاجرم از محنت و غم باشد شاد
خوشبخت است کسی که از چهرهات فال نیک بگیرد، زیرا ناگزیر از رنج و اندوه شاد و آسوده میشود.
تفسیر کلی
شاعر در این رباعی، معشوق را بهسبب زیبایی و پاکی به «حور» تشبیه کرده و دیدن روی او را فال نیک میداند. از آنجا که وصال و بوسه بر چهرهٔ معشوق آسان و ممکن نیست، تنها بهرهٔ عاشق از این زیبایی، امید و نیکبینی است. سعدی کسی را خوشاقبال میشمارد که از سیمای یار نشانهٔ فرخندگی بگیرد و دل خود را به شادی بسپارد. در این شعر، عشق و امید نیرویی برای رهایی از اندوه و رنج معرفی شدهاند.



