چون ما و شما مقارب یکدگریم

سعدی-رباعی شماره 152
چون ما و شما مقارب یکدگریم
به زان نبود که پرده ی هم ندریم
ای خواجه تو عیب من مگو تا من نیز
عیب تو نگویم که یک از یک بتریم
معنی بیتهای شعر
چون ما و شما مقارب یکدگریم / به زان نبود که پرده ی هم ندریم
چون من و تو با یکدیگر خویشاوند و نزدیکیم، بهتر است عیبهای یکدیگر را آشکار نکنیم.
ای خواجه تو عیب من مگو تا من نیز / عیب تو نگویم که یک از یک بتریم
ای خواجه، تو عیب مرا بازگو نکن تا من هم عیب تو را نگویم؛ زیرا هر یک از ما از دیگری بدتریم.
تفسیر کلی
سعدی در این رباعی بر خویشاوندی و نزدیکی انسانها و ضرورت حفظ حرمت متقابل تأکید میکند. او آشکار کردن عیب دیگران را ناپسند میداند، زیرا هر انسانی خود نیز کاستیهایی دارد. شاعر با لحنی پندآموز از مخاطب میخواهد به جای عیبجویی، پردهپوش و ملاحظهگر باشد. پیام اصلی شعر این است که اگر کسی عیب دیگری را نگوید، از رسوایی و دشمنی متقابل جلوگیری خواهد شد.



