ورود / عضویت



من بنده ی بالای تو شمشاد تنم همراه با معنی و تفسیر

من بنده ی بالای تو شمشاد تنم — (همراه با معنی و تفسیر)

من بنده ی بالای تو شمشاد تنم



سعدی-رباعی شماره 142

 

من بنده ی بالای تو شمشاد تنم

فرهاد تو شیرین دهن خوش سخنم

چشمم به دهان توست و گوشم به سخن

وز عشق لبت فهم سخن می‌نکنم

 

معنی بیت‌های شعر

من بنده ی بالای تو شمشاد تنم / فرهاد تو شیرین دهن خوش سخنم

من بنده و شیفته‌ی قامت سروگونه‌ی تو هستم و فرهادِ تو، با دهانی شیرین و سخنانی دلنشینم.

چشمم به دهان توست و گوشم به سخن / وز عشق لبت فهم سخن می‌نکنم

چشمم به دهان تو و گوشم به سخنان توست؛ اما از شدت عشق به لبانت، دیگر توان فهمیدن سخن را ندارم.

تفسیر کلی

شاعر در این رباعی با زبانی عاشقانه و سرشار از تشبیه، خود را بنده و شیفتهٔ معشوق معرفی می‌کند. او قامت و زیبایی خویش را به شمشاد و عشق خود را به دلدادگی فرهاد به شیرین مانند می‌سازد. چشم دوختن به دهان و گوش سپردن به سخن معشوق نشان‌دهندهٔ اشتیاق عمیق و توجه کامل عاشق به محبوب است. در پایان، شدت عشق چنان توصیف می‌شود که عاشق در برابر زیبایی لب و گفتار معشوق، قدرت فهم و اندیشهٔ معمول خود را از دست می‌دهد.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤