خورشید رخا من به کمند تو درم

سعدی-رباعی شماره 133
خورشید رخا من به کمند تو درم
بارت بکشم به جان و جورت ببرم
گر سیم و زرم خواهی و گر جان و سرم
خود را بفروشم و مرادت بخرم
معنی بیتهای شعر
خورشید رخا من به کمند تو درم / بارت بکشم به جان و جورت ببرم
ای محبوبِ خورشیدرخ، من گرفتار و دربند تو هستم؛ بار رنج و سختیهای تو را با جان و دل تحمل میکنم و جور و ستمت را نیز میپذیرم.
گر سیم و زرم خواهی و گر جان و سرم / خود را بفروشم و مرادت بخرم
اگر پول و داراییام را بخواهی یا جان و سرم را طلب کنی، خود را فدا میکنم تا خواسته و رضایت تو را به دست آورم.
تفسیر کلی
شاعر در این رباعی با خطاب به معشوقِ خورشیدچهره، نهایت شیفتگی و فرمانبرداری خود را بیان میکند. او آماده است رنج و سختیهای عشق را با جان بپذیرد و حتی جور و بیمهری معشوق را تحمل کند. بخشیدن مال، جان و سر نشان میدهد که در برابر خواسته معشوق، هیچ چیز را ارزشمندتر از رسیدن به رضایت او نمیداند. مضمون اصلی شعر، عشق بیقیدوشرط و ازخودگذشتگی کامل عاشق در راه وصال و خشنودی معشوق است.



