ورود / عضویت



گر آدمی ای باده ی گلرنگ بخور همراه با معنی و تفسیر

گر آدمی ای باده ی گلرنگ بخور — (همراه با معنی و تفسیر)

گر آدمی ای باده ی گلرنگ بخور



سعدی-رباعی شماره 108

 

گر آدمی ای باده ی گلرنگ بخور

بر ناله ی نای و نغمه ی چنگ بخور

گر بنگ خوری چو سنگ مانی بر جای

یکباره چو بنگ می‌خوری سنگ بخور

 

معنی بیت‌های شعر

گر آدمی ای باده ی گلرنگ بخور / بر ناله ی نای و نغمه ی چنگ بخور

ای انسان، تا زمانی که زنده‌ای از شراب سرخ‌رنگ بنوش و همراه با نوای نی و آهنگ چنگ شادمانی کن.

گر بنگ خوری چو سنگ مانی بر جای / یکباره چو بنگ می‌خوری سنگ بخور

اگر بنگ بخوری، مانند سنگ بی‌حرکت و بی‌اثر می‌مانی؛ پس اگر می‌خواهی یکباره از پا بیفتی، به جای بنگ سنگ بخور.

تفسیر کلی

سعدی در این رباعی با زبانی طنزآمیز و بازی‌های زبانی، انسان را به بهره‌گیری از شادی‌های زندگی و شنیدن نغمه‌های موسیقی فرامی‌خواند. در برابر آن، بنگ نماد بی‌حالی و ازخودبی‌خودی است که آدمی را همچون سنگ بی‌حرکت می‌کند. تکرار واژه‌های «بنگ» و «سنگ» طنز و موسیقی شعر را افزون کرده و پیام آن را برجسته می‌سازد. در مجموع، شاعر نشاط و حضور آگاهانه در زندگی را بر رخوت و بی‌خبری ترجیح می‌دهد.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤