سحاب اصفهانی – غزل شماره 80
در دلم خار غم خلیده ی اوست
پشتم از بار دل خمیده ی اوست
تیغ کین هر زمان کشیده ی اوست
صید دل‌ها به خون تپیده ی اوست
دل من یا تنور پیره زن است
کآتش آه، آب دیده ی اوست
شهد مهر آنکه کام او بخشد
کام زهر آنکه غم چشیده ی اوست
آنکه آن چاک پیرهن دارد
جامه ی صبر من دریده ی اوست
نگه او به جان و دل بی‌رحم
چه کنم دل از او و دیده ی اوست
رام کس نیست چشم وحشی او
آخر این آهوی رمیده ی اوست
این رخ دلربا سحاب کز او
خلقی از جان طمع بریده ی اوست