از آمدن بهار و از رفتن دی


خیام-رباعی شماره 158
از آمدن بهار و از رفتن دی
اوراق وجود ما همی گردد طی
می خور ، مخور اندوه که فرمود حکیم
غمهای جهان چو زهر و تریاقش می
معنی بیتهای شعر
از آمدن بهار و از رفتن دی / اوراق وجود ما همی گردد طی
با آمدن بهار و رفتن زمستان، برگهای دفتر زندگی ما نیز کمکم ورق میخورد و عمرمان سپری میشود.
می خور، مخور اندوه که فرمود حکیم / غمهای جهان چو زهر و تریاقش می
شراب بنوش و غمگین مباش؛ زیرا حکیم گفته است که غمهای جهان مانند زهرند و شراب پادزهر آنهاست.
تفسیر کلی
این رباعی گذر شتابان زمان و ناپایداری زندگی انسان را در آمدوشد فصلها و سپریشدن روزها یادآوری میکند. «اوراق وجود» تصویری از برگهای کتاب عمر است که پیوسته ورق میخورند و به پایان نزدیک میشوند. خیام در برابر اندوههای جهان، به بیاعتباری غمها و بهرهبردن از لحظهٔ اکنون دعوت میکند. در پایان، می را همچون پادزهری در برابر زهر غم معرفی میکند و بر شادی و رهایی از اندوه تأکید میورزد.



