از آمدن و رفتن ما سودی کو

خیام-رباعی شماره 150

از آمدن و رفتن ما سودی کو

وز تار امید عمر ما پودی کو

چندین سر و پای نازنینانِ جهان

می‌سوزد و خاک می‌شود دودی کو

نوشته‌های مرتبط

در دهر هر آن که نیم نانی دارد

ادامه نوشته »

این چرخ فلک که ما در او حیرانیم

ادامه نوشته »

گاوی ست در آسمان و نامش پروین

ادامه نوشته »

می خوردن و شاد بودن آیین من است

ادامه نوشته »

در کارگه کوزه گری رفتم دوش

ادامه نوشته »

از جرم گِل سیاه تا اوج زحل

ادامه نوشته »