سیلاب گرفت گِرد ویرانه ی عمر
حافظ-رباعی شماره 20
سیلاب گرفت گرد ویرانه ی عمر
وآغاز پری نهاد پیمانه ی عمر
بیدار شو ای خواجه که خوش خوش بکشد
حمّال زمانه رخت از خانه ی عمر
معنی بیت های شعر
۱. سیلاب گرفت گِرد ویرانه ی عمر / وآغاز پری نهاد پیمانه ی عمر:
سیلاب مصائب و گذر زمان، اطراف این ویرانه‌ی زندگی (عمر) را فرا گرفته است، و همان‌گونه که پریان در افسانه‌ها ظاهر می‌شوند، مرگ نیز کم‌کم پیمانه‌ی عمر را پر می‌کند. حافظ در این بیت به ناپایداری دنیا و نزدیک شدن پایان عمر اشاره می‌کند.
۲. بیدار شو ای خواجه که خوش خوش بکشد / حمّال زمانه رخت از خانه ی عمر:
ای انسان غافل، بیدار شو! زیرا باربر زمانه (مرگ) به آرامی و بی‌صدا در حال جمع‌آوری توشه‌ات از این خانه‌ی فانی (عمر) است. شاعر هشدار می‌دهد که فرصت‌ها به سرعت می‌گذرند و باید پیش از رسیدن اجل، هوشیار بود.
تفسیر شعر
رباعیات حافظ شیرازی – ادبستان شعر پارسی
واژگان دشوار : مصراع بیت ها ابیات تحلیل بررسی همراه با معنا مفهوم شعر شرح کامل توضیح.