هر دم دل خسته‌ام برنجاند یار

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 925

هر دم دل خسته‌ام برنجاند یار

یا سنگدلست یا نمیداند یار

بر چهره نبشته‌ام به خون قصه ی خویش

می‌بیند و هیچ بر نمیخواند یار

نوشته‌های مرتبط

ای باد صبا به کوی آن دلبر کش

ادامه نوشته »

اول که رخم زرد و دلم پر خون بود

ادامه نوشته »

چون ساز کند عدم حیات افزایی

ادامه نوشته »

ای عادت عشق عین ایمان خوردن

ادامه نوشته »

ناگاه برویید یکی شاخ نبات

ادامه نوشته »

من چشم تو را بسته به کین می‌بینم

ادامه نوشته »