ای عادت عشق عین ایمان خوردن

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1417

ای عادت عشق عین ایمان خوردن

نی غصه ی نان و غصه ی جان خوردن

آن مائده چون ز روز و شب بیرونست

روزه چه بود صلای پنهان خوردن

نوشته‌های مرتبط

طبعم چو حیات یافت از جلوه ی ذکر

ادامه نوشته »

ای باد سحر تو از سر نیکویی

ادامه نوشته »

دی میرفتی بر تو نظر میکردند

ادامه نوشته »

من بی‌خبرم خدای خود میداند

ادامه نوشته »

دی چشم تو رای سحر مطلق میزد

ادامه نوشته »

گر خار بدین دیده ی چون جوی زنی

ادامه نوشته »