ای دل دو سه شام تا سحرگاه مخسب

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 88

ای دل دو سه شام تا سحرگاه مخسب

در فرقت آفتاب چون ماه مخسب

چون دلو درین ظلمت چه ره میکن

باشد که برآیی به سر چاه مخسب

نوشته‌های مرتبط

از درد همیشه من دوا می‌بینم

ادامه نوشته »

منصور حلاجی که اناالحق میگفت

ادامه نوشته »

یا من هو سیدی و اعلا و اجل

ادامه نوشته »

یکبار بمردم و مرا کس نگریست

ادامه نوشته »

جامی که بگیرم میش انوار بود

ادامه نوشته »

ای چون علم بلند در صحرایی

ادامه نوشته »